Traserĉu tiun blogon

2013-07-28

GRAMATIKERO>>> MINUS



MINUS
(conjunção)

Minus - Conjunção que indica :

1-  Subtração
a. 2 - 2 =0 ( du minus du estas nulo) (dois menos dois é zero)
b. 4-10 = -6 ( kvar minus dek estas minus ses) ( quatro menos dez são menos seis).

2- Número negativo:

a. −3 (minus tri) estas negativa nombro. ( -3 (menos três) é um número negativo).
b. -10º = minus dek gradoj / dek gradoj sub la nulo (menos dez graus/ dez graus abaixo de zero)
c. temperaturo je -25°C (minus dudek kvin gradoj celsiaj)
(temperatura de -25°C (menos vinte e cinco graus Celsius))
ĉ. Li ricevis unu kun minus (Ele recebeu um negativo [-1]).
d. La minus - poluso (O polo negativo).
   La minus - drato (O fio negativo).
   La minus - borno (O conector negativo [ eletricidade]).  
   La minus - valoro (O valor negativo).

Nota:
Plu e minus
São principalmente usadas em expressões matemáticas e similares para representar os símbolos + (plus) e - (minus). Plu mostra adição, positividade, etc. Minus mostra subtração, negatividade, etc.

Às vezes plu é usada como uma conjunção substituindo kaj, quando trata-se de adição ou similar. Minus pode, de modo semelhante, substituir sed ne, quando trata-se de subtração ou similar. Ex.:
Ĝi kostas dek eŭrojn plus kvindek cendojn. ( Ele custa dez euros e cinquenta centavos).
Necesas sperto plus zorgemo. ( É necessária experiência e também zelo)
Mi pagos al vi 1000 eŭrojn minus la 100 eŭrojn, kiujn vi ŝuldas al mi. Mi do pagos sume 900 eŭrojn. (Eu pagarei a você 1000 euros menos os 100 euros , que você me deve. Então pagarei no total 900 euros).
Outras vezes usa-se plu e minus como preposições, de modo semelhante a kun  e sen , então sem o acusativo (-N) . Entretanto é preferível sempre usar plu kaj minus como conjunções, conforme mostram os exemplos anteriores, colocando o acusativo (-N) , quando o verbo assim o exigir.

Postado por Blogger no GRAMATIKERO em 7/28/2013 09:15:00 AM



Programo MIA AMIKO

Lernu Esperanton kun amikoj

ESPERANTO@BRAZILO 

Movimento Virtual de Esperanto no Brasil

http://esperanto.brazilo.org

Twitter: @MiaAmiko

2013-07-27

Esperanto: 126-jara!


Jes, kara Sartorato, hieraŭ hieraŭis la datreveno 126a de nia lingvo, kaj oni ne vidis la festofajran feston!
Ĉu iu forgesis la alumenton?
Brua silento trafis nin. 
Kio okazis? 
Ĉu ni, brazilanoj, nur papumas?
Aŭ la mondo sen papo plipluplus esperantus?

Mi mem, tre sentempa, apenaŭ resendis mesaĝeton de kelkiu el Pakistano... Mi rajtigis al mi, ke mia tempo velkas, ne nur pro neagemo, sed ankaŭ pro ne havi kondiĉojn dediĉi al Esperanto, kiommulte mi ĉiam deziras. Spasme, mi ankaŭ rimarkis ke la samo trafis multajn. Do, vi mesaĝis oportune! Ĉu la movado ŝrumpis je danĝera kaj nekonsidera nivelo? Ĉu la malforto de Esperanta ideo, eĉ en furora tempo de interreto, ne plu valoras!

Kion fari? 

Nenion, neagan ion, ĉar hieraŭ hieraŭis niajn festotagajn agojn. Reagoj de neagemaj, de uloj sensagaj vervoj aŭ eble sensangaj nervoj.

Ĉu hodiaŭ ni diferencas? Tute ne! Ni same marŝas.

Mi, mem, antaŭ via rezoniga mesaĝo, iomete dediĉos al Esperanto ĉimatene, ĉar mi havas iom da tempo for el mia salajrata streĉlaboro. Mi faros mian eteton por nia kara lingvo, mi klopodos retrovi miajn novulojn, ĉar la malnovuloj ieas ie ajn en siaj ejoj kaj laŭeble faras siajn kromlaborojn por nia Esperanto. Ĉu almenaŭ ili memoris pri la lingvo hieraŭ? Eble. Sen pliaj juĝoj pri antaŭjuĝoj. Ni eblas niajn eblojn, kaj el tio fontas nia espero, nia Esperanto. Malgraŭ la fakto ke ni Esperantujo sablas, eroj kunaj kaj disaj. Ni frotas, ŝajnas kunaj, tamen ne solide sin moldas. Ni individuas kontinue kaj kelkfoje sabloblovas de kongreso al kongreso.

126-jara ne estis grava, ĉu la 127-jariĝo estos? 

Nia espero estas ke ni havas kompletajn 365 tagojn por prepari por tiu tago kaj tiel ni faros nian Esperantan jaron. Ke ni almenaŭ pensu en kaj pri nia lingvo dum ĉiutago de tiu fluanta jaro! Ni, individue aŭ grupe, sable aŭ sablere, ke ni agu kaj faru. Tiel ni helpos la kreskigon de nia lingva komunumo.

Esperplene kaj sablere,
Adonis


2013/7/26 Aloísio Sartorato <ludoviko44@yahoo.com.br>
 

Estimataj:

Esperanto hodiaŭ fariĝis 126-jara! Kaj do?

Neniu linio pri tiu evento en la brazila gazetaro. Estas nur spaco por publikigo de novaĵoj pri la papa vizito al Rio. Nur!!!

Kaj ene de la E-movado?

Kompleta silento. Nenia aludo al la dato. Nenia retmesaĝo pri la afero. Nenia analizo pri la periodo citita.

Kio okazas ekstere kaj interne de la E-movado? Kion oni konkludu pri tio?

Aloísio Sartorato
UEA delegito en
Rio, Brazilo




Programo MIA AMIKO

Lernu Esperanton kun amikoj

ESPERANTO@BRAZILO 

Movimento Virtual de Esperanto no Brasil

http://esperanto.brazilo.org

Twitter: @MiaAmiko

2013-07-26

Feliĉan naskiĝtagon, Esperanto!

Feliĉan naskiĝtagon Esperanto!

Hodiaŭ estas la naskiĝtago de Esperanto.
Festajn gratulojn al ĉiuj Esperanto-parolantoj!

Szilvási László
http://www.eventoj.hu 

__________________________________________________________________________________________ 
                 Novaĵservo kun selektitaj E-novaĵoj, RET-INFO : http://www.facebook.com/Ret.Info




Programo MIA AMIKO

Lernu Esperanton kun amikoj

ESPERANTO@BRAZILO 

Movimento Virtual de Esperanto no Brasil

http://esperanto.brazilo.org

Twitter: @MiaAmiko

2013-07-22

NOVAJ HONORAJ MEMBROJ DE UEA


Memore al 
HALLGRÍMUR SÆMUNDSSON (Islando)

Gazetaraj Komunikoj de UEA
N-ro 509
2013-07-22


​​
NOVAJ HONORAJ MEMBROJ DE UEA

En sia unua kunsido en Rejkjaviko, la 20-an de julio, la Komitato de UEA elektis tri novajn Honorajn Membrojn de UEA. Jen iliaj biografietoj.

ROLAND LINDBLOM (Svedio)
Naskiĝis 1931-01-19. Eklernis Esperanton 16-jara kaj jam post ses monatoj gvidis kurson. En 1950 li fariĝis prezidanto de la distrikto de Sveda Esperanto-Federacio en Okcidenta Svedio. En 1958 li kunfondis Svedan Esperantistan Junularan Unuiĝon kaj iĝis ĝia vicprezidanto. En 1974 li fariĝis vicestrarano, en 1976 estrarano kaj en 1978 prezidanto de SEF, kiun taskon li plenumis ĝis 1985. Lindblom membriĝis en UEA en 1953, fariĝis vicdelegito en 1957 kaj delegito en 1970. Komitatano de UEA li estis 1978-1986, 1992-2001 kaj 2007-2010, estrarano 1983-1986 kaj kunordiganto de la Elekta Komisiono 1999-2002. Li estis prezidanto de LKK de la 65-a en Stokholmo 1980 kaj de la 88-a en Gotenburgo 2003. La Alta Protektanto de la 65-a UK estis la parlamentestro Ingemund Bengtsson, kiun li persone konis kaj kies apogon al Esperanto li povis utiligi diversokaze. Lindblom reprezentis UEA en du Unesko-konferencoj en Stokholmo: en 1978 pri informado kaj en 1998 pri kulturo. En 1998 li reprezentis UEA ĉe konferenco de ISO en Stokholmo.

BIRUTA ROZENFELDE (Latvio)
Naskiĝis 1933-12-18. La periodon de 1949 ĝis 1956 ŝi pasigis en la Amura regiono de Sovetio, kien ŝia familio estis deportita. Ŝia esperantista patro ekinteresis la filinon pri la lingvo. Reveninte al Latvio en 1956 Rozenfelde studis en la Riga Pedagogia Instituto, kie ŝi partoprenis ankaŭ Esperanto-kurson kaj tuj ekaktivis en la movado. En 1959 ŝi organizis la unuan Baltian Esperanto-Tendaron (BET) apud Rigo. La tradicio de BET (nun Baltiaj Esperanto-Tagoj), alterne en la tri baltaj ŝtatoj, daŭras; en 2014 okazos en Latvio jam la 50-a BET. Rozenfelde aktive partoprenas en ilia organizado. En 1993 ŝi prelegis kaj koncertis en Finnlando. Ŝi partoprenis en multaj UK-oj kaj estis komitatano A de UEA 1995-2010. Ekde 1993 ŝi estas fakdelegito pri kulturo. Ŝi estas vicprezidanto de Latvia Esperanto-Asocio kaj gvidas Esperanto-klubon ĉe la Latva Societo de Rigo.

​​
​​
HALLGRÍMUR SÆMUNDSSON (Islando)

Naskiĝis 1926-06-19. Sæmundsson esperantistiĝis en 1947. Li membris en UEA ekde 1948 kaj estis jardekojn la plej agema movadano en Islando. Li senĉese aktivis por la Rejkjavika Esperanto-societo "Aŭroro" kaj por Islanda Esperanto-Asocio, kaj gvidis kursojn. Dum multaj jaroj li provlegis la revuon La Tradukisto, por kiu li tradukis novelojn el Esperanto en la islandan kaj inverse. Li esperantigis la klasikan islandan infanlibron Blondulo (2007) kaj tradukis el Esperanto en la islandan la infanlibron La varma rivereto de E. Starovasnik. Li estis komitatano A de UEA 1980-1986 kaj poste observanto ĝis 2001. Delegito li estis 1949-1960 kaj ekde 1977. Li estis la ĉefa fondinto de la libroservo kaj biblioteko de Aŭroro kaj longe prezidanto de Aŭroro kaj de IEA. Li partoprenis en multaj UK-oj ekde Bournemouth en 1949 ĝis Kopenhago en 2011. Kiel sekretario de LKK de la 62-a UK en Rejkjaviko 1977 li decide kontribuis al tio, ke tiu UK estis titolita "perlo en la kongresa koliero". La sorto ne permesis al li vidi la UK-on por la dua fojo en Islando, ĉar post elĉerpa malsano li forpasis la 22-an de junio.




Programo MIA AMIKO

Lernu Esperanton kun amikoj

ESPERANTO@BRAZILO 

Movimento Virtual de Esperanto no Brasil

http://esperanto.brazilo.org

Twitter: @MiaAmiko

2013-07-21

PROBAL DASGUPTA: "LERNI DE ISLANDO"



Gazetaraj Komunikoj de UEA
N-ro 508
2013-07-21


​​
PROBAL DASGUPTA: "LERNI DE ISLANDO"

Festparolado de Probal Dasgupta, prezidanto de UEA, en la inauguro de la 98-a UK en Rejkjaviko, 21 julio 2013:

Persone ĉeestinte la rejkjavikan UK en 1977, iuj el ni hodiaŭ revizitas la unikan senton atingi la celon en gloro. La tiama ĝenerala direktoro de Unesko, Amadou-Mahtar M'Bow, alparolis nin dum la inaŭguro. Kio povus esti pli glora ol tiu institucia sukcesego!

Tamen, ĉu ne eĉ pli glore ni atingos niajn celojn, se ni lernos de Islando la arton pli integre celi? Ĉi tie naskiĝis la sagaoj; sur ĉi tiu insulo restas forta la poezio; ankaŭ nia Baldur Ragnarsson verkas kaj Esperante kaj islande. Ni demandu nin, kiel do la malgranda islandanaro, eĉ tra malbona vetero ekonomika, sukcesadas konservi lingvan gloron, kaj starigi modelon de venko interna.

Islando scipovas poezii – scipovas konservi vivipovan paralelecon inter versoj. Ĉiu verso hisas standardon de sendependo. Tamen inter la versaj insuloj fluas konekta maro de ritmoj, kiuj interagordas la versojn. Ni ĉiuj lernu de Islando, kiamaniere kunmeti agordojn sen forofero de la virta memstareco. Alie dirite, ĉi-kongrese reflamu nia interna ideo.

Iam la kulturoj de la militemo instruis, kiamaniere kuraĝe perbatali nacian sendependon el sub la jugo de iuj. Sed Islando instruas la kuraĝon perstrebi interdependon kun ĉiuj. Tiu instruo pli taŭgas al niaj lernobezonoj sub la paca signo de l' espero. Ĉar mankas tempo, mi proponas al via agla kritikemo jenan ekvacian resumon de tiu instruo: proza rigardo minus poezia aŭskultemo egalas al diskriminaciaj institucioj. Tiu ekvacio, kune kun la kredo ke serioza paco devas esti bazita sur justa interkonduto, estas latenta en la poezia celo de nia movado fari "en konsento/ unu grandan rondon familian". Kiamaniere aŭskulte agordi la internan ideon al realismo poezia, dum nia strategiema rigardado ne ĉesas revizoradi bilancojn kaj aliajn prozaĵojn?

Respondon al tiu demando mi aŭdis en 1977. Laŭ prasaĝula metaforo islanda, ĉiu homo estas aparta fajrero, memstare flamanta. Ni strebas konekti nian fajreron al tiuj de amikoj. Aspektis al mi tre inspira tiu islanda stilo de solidara flamado. Hazarde sammomente alparolis min la evangelio de Baldur Ragnarsson. De liaj personeco kaj poezio mi lernis ne kaptiĝi en tian sordidan kvazaŭrealismon, kiu limigus nin al nur-proza duonmondo. Mi lernis de li, ke mallarĝe atenti nur mian aferaĵan itineron estas grava eraro. Mi tiel riskas kaptiĝi en la sordideco de kalkulludetoj ekskluzive ŝuldaj, repagpostulaj, bilancemaj. Tiaj ludoj emfazas la prenadon ene de aktualaj, rigidaj kadroj. Por povi verve flami, por manifesti la esperantistan veron, mi devas konsciiĝi pri mia donemo. La donemo, aparte bunte inter la rokoj, maro, laŭsezonaj ĉieloj de nordia insulo, spronas la fantazion kaj inspiras nin reimagi la kadrojn. Per flugiloj sorantaj super la gajnaĵo-ĉefigaj saldoj kaj kvitancoj, mi konektiĝas kun tiu vasta kosmo, kies bildon la poezio de Baldur definitive eltradukis el la skotaj ideoj de William Auld en la spektaklajn bildojn de la nordia naturo.

Ĉu la evangelio de Baldur estas tro ĉiela, ĉu ĝi malkonektas nin disde niaj najbaroj? Tute ne. Nian kapablon poezie flugi nutras la ekvilibra, flegma, pacienca plenumado de laboroj rutinaj, lokaj, ordinaraj per ĝoja spontano; la ĝojo dotas la ĉiutagan paciencon per la poezieco. Pacienco kaj poezio renkontiĝas en la ĝojo-naska arto konstante fideli al niaj najbaroj sen enui pro la ordinareco de tiu lojalado.

Sed atentinde alian sulkon de pacienco fosas kolektivo, kiu lernas ne nur kunfliki portempajn aliancojn pro difinitaj strategiaj motivoj, sed konstante lojali al fremdaj kolektivoj. Ĝuste tian paciencon subkomprenigas la himna revo, ke "la popoloj faros en konsento unu grandan rondon familian", ĉu ne? Popolo, kiu ĝiskreskas ĝis la kapablego konsente kunmarŝi kun aliaj popoloj, ne plu restas nura 'gento'; la arkaika vorto gento helpas nin signi la eksigindecon de tiu glava realaĵo sangon soifanta kaj poezion detruanta.

Karakterizas la gentojn obstina kaj pasia fermiteco, posedemo pri fizika teritorio, posedemo pri via menso. Vi volas eduki vin kiel homon malfermitan al la universala ĉielo. Sed la lernejoj infektas vin per mikrobo de naciisma fiero, katenanta vin al gente posedata terparcelo. El tiu malsano kurace savas vin ĉefe la poetoj, kiuj scipovas malinstrui vin. Ili konatigas vin, kaj eĉ vian genton, kun la vasta ĉielo; ili volas fari el via gento bonvenigeman popolon. La poezio potencas per la flugiloj de facila vento; en ĉi tiu kongresejo ĝi ambasadoras, ekzemple, por la prozreale neĉeestaj senegalaj esperantistoj – petante vin memori, ke Amadou-Mahtar M'Bow devenis el Senegalo.

Mi parolas ne pri utopia teoriaĵo, sed pri io, kion ni spertis en Islando en 1977. Aplomba pro siaj bone konservitaj radikoj, Islando trafis prezenti al ni tiujare la teatraĵon Inuk. Tiel ni ekkonis la povon de solidarema popolo, kapabla poezie emfazi la rajton de la inuita fajrero konservi sian aliecon de flamado. Mi kaptas la okazon rapide reklami Beletra almanako, en kies ĵusa 17a numero aperas la teksto de Inuk kaj artikolo pri ĝia tiujara surscenigo.

Hodiaŭ, en epoko de draste predema senzorgeco rilate la estontecon de la planedo, nia movado strebanta savi la lingvan kaj kulturan diversecon povas lerni de la bravaj islandanoj lecionon, kiu temas ne nur pri fajreroj, sed pri ĉiuj kvar praelementoj – tero, akvo, fajro, aero. La prozo aferiste konatigas nin kun la solideco de tere fasonitaj, gente posedataj strukturoj, per kiuj materie trafikas la produktaĵoj. Sed la senposeda poezio velas sur la akvo; flugas en la aero; fajreras en la popolaj koroj, kiuj doneme navigas la trafikon spiritan. Ĝuste la poetoj, istoj de la spirita trafiko akva, aera, fajra, kapablos bridi la strasajn trudaĵojn de predemaj komercestroj. Kiu alia sukcesos aŭskultinde diri: "Karaj Popoloj, nur per forta enradikiĝo en la propra humo vi sentos vin tiel firme ankritaj en landa identeco, ke vi fortos aplombe solidari al viaj kunpopolo"j?

Ni lernas de Islando, ke la poezio ne estas fakultativa luksaĵo. Ĝi estas inter niaj plej esencaj bezonaĵoj. La poezio ne nur reliefigas la ritmon kiel marecan elementon, kiu konektas unu versinsulon al najbara versinsulo. La poezio flugigas vin super la podioj por ke vi vidu, ke samideanoj junaj kaj maljunaj, viraj kaj inaj, nordaj kaj sudaj, apudstaras en la vasta esperantista komunumo, en pli dinamikaj konversacioj ol eblas en la aranĝkondiĉoj de universala kongreso. Nia ĝenerala poezia konscio devas ĝiskreski ĝis la bezonoj de nia komunumo.

Ĉu vi miskomprenas min? Ĉu vi pensas, ke mi petas vin ĉiujn sidiĝi kaj ekverki poemojn por la Belartaj Konkursoj? Ne atribuu al mi aliulajn, strasajn frenezojn, mi petas. Mi pledas – laŭ la kadencoj de mia frenezo mi pledas – por ekvilibro inter proza realismo pri la ekstera ideo kaj poezia realismo cele al interna venko. Kaj mi ne solas. Kiel ĝojige, ke apud la prozo de solida aliro al agadprogramoj en la strategiema movado, nia spontana komunuma vizio ekstersalone navigas akve, aere – kaj islande-fajrere – inter nordo kaj sudo, inter inoj kaj viroj, inter blinduloj kaj vidantoj, inter kongresanoj kaj senbuĝetuloj, inter juna espero kaj griza obstino. Niaj sagacaj navigantoj renovigas nian stilon de interpontado; ĝin ĉiuj rekonos kiel ne nur vorte, sed agade poezian; tiu stilo reflamigos en nia movado la internan ideon, kaj savos nin de enfalo en novajn diskriminaciojn, se mia ekvacio ĝustas.

La prozo, ekz. tiu de plenkreska UEA, necesas, por deklaracie, tagorde establi kaj paŝ-post-paŝe plibonigi efikajn strukturojn. La poezio, ekz. tiu de kreskanta TEJO, en ties gufujoj, en babiloj, ŝercoj, spekulativoj, duonebriaj cerbumoj – kaj korumoj – ankaŭ tiu poezio necesas, por malfermadi fenestrojn kaj resti preta revi pri draste pli avangardaj strukturoj. La stilkontrastaj fieroj de UEA kaj de TEJO interparolas, kaj tiel ni nove literumas la dignon de poezio nutranta la fortradikajn dignojn de niaj islandoj. Post tiu glora celatingo, kiu scias, eble postmorgaŭ ni povos konvinki la mondan publikon, ke ekz. la prozo de la afereca angla jes iom reduktas la malkonvenon de komunikaj baroj, sed kostas al ni draste altigitan diskriminacion kontraŭ la lingvaj malplihavuloj. Eble ni glore atingos la celon komprenigi al la publiko, ke nia lingvo poezia alportas juston, profundigas la radikojn de la komunika demokratio.


Vivu la poezia Islando!

En la komenco, iom sherce, mi prezentis jenan 'versieton por Pepejo/Twitter':

Por ke la amikeco floru en malegala mondo, ne sufichas la persona afablo. Necesas la struktura, ritma afablo de la poezio. Nur la poezio garantias, ke ankau mortintoj kaj forestantoj rajtu vochdoni.



--



Programo MIA AMIKO

Lernu Esperanton kun amikoj

ESPERANTO@BRAZILO 

Movimento Virtual de Esperanto no Brasil

http://esperanto.brazilo.org

Twitter: @MiaAmiko

2013-07-20

Nova Prezidanto de UEA: Mark Fettes


Mark Fettes el Kanado estas la nova prezidanto de UEA



Gazetaraj Komunikoj de UEA
N-ro 506
2013-07-20

Enhavo:

  1. Salutmesaĝo de la islanda ŝtatestro al la 98-a UK

SALUTMESAĜO DE LA ISLANDA ŜTATESTRO AL LA 98-A UK

La idealo pri kuna socio, kreado kaj esprimado sendependa de etna aŭ nacia deveno akompanis Esperanton ekde la komenco, kaj danke al ĝi la movado iĝis unio por paco kaj humaneco.

Dum la nova jarcento la teknologio malfermis multajn dimensiojn en la mondo, translime konektis homojn el ĉiuj partoj de la mondo, kaj favoris la ŝanĝiĝojn en la mondo, inter kiuj la lukton por progresigi Esperanton.

Sekve komenciĝas novaj tempoj kun ŝanco por sukcesoj pli diversaj ol iam ajn antaŭe.

La Universala Kongreso de Esperanto, okazanta nun en Harpa, estas ideala loko por atenti la estontecon, dum ni laŭdas la respektindan ĝisnunan laboron por Esperanto.


Mi kore bonvenigas vin al la kongreso kaj deziras al la movado sukceson en la estonteco.

Ólafur Ragnar Grímsson
Prezidento de Islando
Alta Protektanto de la 98-a UK

MARK FETTES ELEKTITA KIEL NOVA PREZIDANTO DE UEA

Prof. d-ro Mark Fettes el Kanado estis elektita kiel la nova prezidanto de Universala Esperanto-Asocio en la unua kunsido de la Komitato en Rejkjaviko sabaton, la 20-an de julio. Fettes transprenas la prezidan stafeton de Probal Dasgupta, kiu gvidis la Asocio dum du oficperiodoj ekde 2007.

La kunsidon partoprenis 44 komitatanoj aŭ iliaj anstataŭantoj kaj 2 observantoj. Komence ĉeestis nur la komitatanoj A kaj B, kiuj alektis al la supera organo de la Asocio kvin komitatanojn C. Elektitaj estis Zsófia Kóródy (35 voĉoj), Julián Hernández Angulo (30), Jean Codjo kaj Stefano Keller (po 24), kaj Orlando E. Raola (21). Ne elektiĝis Marcel Delforge kaj Josep Franquesa Solé (po 17), kaj Johan Derks (9).

Poste la Komitato diskutis pri la nombro de elektotaj estraranoj kaj aŭdis sinprezentojn de la kandidatoj. Per plimulto de voĉoj oni akceptis la proponon de la Elekta Komisiono, ke la Estraro konsistu el sep membroj. Origine estis dek kandidatoj, el kiuj Johan Derks forfalis pro sia neelekto kiel komitatano. En la voĉdonado sukcesis Mark Fettes (43 voĉoj), Stefan MacGill (37), José Antonio Vergara (35), Lee Jung-kee (34), Martin Schäffer (33), Stefano Keller (30), kaj Barbara Pietrzak (24). Krome, Orlando Raola ricevis 23 kaj Amri Wandel 21 voĉojn.

La Estraro estas preskaŭ tute nova: nur Stefano Keller kaj Barbara Pietrzak membris ankaŭ dum la antaŭa oficperiodo. Du novelektitoj havas tamen antaŭan sperton pri la laboro en la Estraro: Mark Fettes estis ĝia membro 1992-1998 kaj José Antonio Vergara 2007-2010. La nova Estraro ekoficos lundon, la 22-an de julio, post la akcepto de la Estrara Raporto pri la jaro 2012. Tuj post sia elekto ĝi tamen jam havis mallongan kunsidon por fari proponon al la Komitato pri la prezidanto, la vicprezidanto kaj la ĝenerala sekretario: respektive Mark Fettes, Stefan MaGill kaj Martin Schäffer. Tiun proponon la Komitato akceptis unuanime. Pri la cetera taskodivido la nova Estraro decidos poste dum la kongresa semajno.

En la unua kunsido de la Komitato prezidis Probal Dasgupta -- krom ĉe la elektado de komitatanoj C kaj estraranoj, kiam prezidis la kunordiganto de la Elekta Komisiono, d-ro Ulrich Lins.

La Komitato elektis ankaŭ tri novajn Honorajn Membrojn de UEA: Roland Lindblom el Svedio, Biruta Rozenfelde el Latvio, kaj Hallgrimur Sæmundsson el Islando, kiu malfeliĉe forpasis unu monaton antaŭ la UK.




Programo MIA AMIKO
Lernu Esperanton kun amikoj
ESPERANTO@BRAZILO 
Movimento Virtual de Esperanto no Brasil
Twitter: @MiaAmiko

konsilo de la tago: dampi -> mildigi, sufokigi


damp·i (muziko) → mild·ig·i, sufok·ig·i

 _


La signo "-->" post iu vorto signifas, ke ni malrekomendas tiun vorton, kaj proponas ke oni anstataue uzu unu el la esprimoj dekstre de "-->".
La signo "~" estas uzata por nura propono de alternativoj, sen nepra malrekomendo.
[fun] signifas, ke la radiko estas Fundamenta, [zam] signifas, ke la radiko estas iam uzita de Zamenhof, [3oa] au similaj signifas, ke temas pri vorto oficialigita en la 3-a Oficiala Aldono.
La linio prezentita chi tie venas el la listo http://www.bonalingvo.org/index.php/Simplaj_samsignifaj_vortoj .


Programo MIA AMIKO

Lernu Esperanton kun amikoj

ESPERANTO@BRAZILO 

Movimento Virtual de Esperanto no Brasil

http://esperanto.brazilo.org

Twitter: @MiaAmiko

2013-07-18

Konsilo de la tago: damaskeni -> ornami per oro au juveloj, damaskumi

 
damasken·i → ornam·i per or·o aŭ juvel·o·j, damask·um·i
La signo "-->" post iu vorto signifas, ke ni malrekomendas tiun vorton, kaj proponas ke oni anstataue uzu unu el la esprimoj dekstre de "-->".
La signo "~" estas uzata por nura propono de alternativoj, sen nepra malrekomendo.
[fun] signifas, ke la radiko estas Fundamenta, [zam] signifas, ke la radiko estas iam uzita de Zamenhof, [3oa] au similaj signifas, ke temas pri vorto oficialigita en la 3-a Oficiala Aldono.
La linio prezentita chi tie venas el la listo http://www.bonalingvo.org/index.php/Simplaj_samsignifaj_vortoj .


Programo MIA AMIKO

Lernu Esperanton kun amikoj

ESPERANTO@BRAZILO 

Movimento Virtual de Esperanto no Brasil

http://esperanto.brazilo.org

Twitter: @MiaAmiko

2013-07-16

konsilo de la tago: damaĝi - malutili, difekti


damaĝ·i → mal·util·i, difekt·i


La signo "-->" post iu vorto signifas, ke ni malrekomendas tiun vorton, kaj proponas ke oni anstataue uzu unu el la esprimoj dekstre de "-->".
La signo "~" estas uzata por nura propono de alternativoj, sen nepra malrekomendo.
[fun] signifas, ke la radiko estas Fundamenta, [zam] signifas, ke la radiko estas iam uzita de Zamenhof, [3oa] au similaj signifas, ke temas pri vorto oficialigita en la 3-a Oficiala Aldono.
La linio prezentita chi tie venas el la listo http://www.bonalingvo.org/index.php/Simplaj_samsignifaj_vortoj .




Programo MIA AMIKO

Lernu Esperanton kun amikoj

ESPERANTO@BRAZILO 

Movimento Virtual de Esperanto no Brasil

http://esperanto.brazilo.org

Twitter: @MiaAmiko

2013-07-15

Gazetaraj Komunikoj de UEA

Stefano Keller kun indonezia diplomato
Foto: Stefano Keller en interparolo kun indonezia diplomato

Gazetaraj Komunikoj de UEA
N-ro 505
2013-07-15


UEA PAROLIS EN UN PRI ESPERANTO POR DIPLOMATOJ KAJ PRI RAJTOJ DE INDIĜENOJ

La semajno 8-12 julio 2013 estis agadoplena por UEA-teamanoj ĉe UN en Ĝenevo, kiuj aktivis en la 6-a sesio de Ekspertaj Mekanismoj pri la Rajtoj de Indiĝenaj Popoloj (EMRIP). Krom la ĉeftemo de la ĉi-jara kunsido, Studo pri la aliro al justeco en la antaŭenigo kaj protektado de la rajtoj de indiĝenaj popoloj, la kunvenintoj traktis ankaŭ la konkludan dokumenton de la evento okazinta junie en Alta, Norvegio, pretiginta la pintan UN-kunsidon de 2014: Monda Konferenco pri Indiĝenaj Popoloj.

 Verena Graf, Adrian Tanner kaj Stefano Keller, reprezentantoj de UEA, ĉeestis en tiu signifa UN-evento, kiu okazas unufoje jare. Dum la semajno estis pluraj ebloj esprimi la opinion de UEA pri lingvaj rajtoj, ĉu dum specialaj kromkunvenoj, ĉu diskutante kun reprezentantoj de indiĝenaj popoloj kaj de aliaj NRO-oj. 

Keller alparolis en du paralelaj eventoj. La unua konsistis el liaj gratuloj kaj dankesprimoj al la Ĝeneva organizaĵo doCip (dokumenta, informa kaj esplorcentro por indiĝenaj popoloj), kiu per siaj servoj signife kontribuas al la subteno de indiĝenoj, ĉefe helpante ilin dum koncernaj UN-eventoj kaj plurlingve disponigante dokumentojn. Tiu NRO konsilis kaj helpis ankaŭ al UEA en la organizado de la Simpozio pri lingvaj rajtoj, okazinta ĉe UN en 2008.

En sia dua alparolo, en la laborgrupa kunveno de Incomindios (Internacia komitato por indiĝenaj popoloj de Ameriko) Stefano Keller substrekis la gravecon de la interdependeco de lingva kaj biologia diversecoj kaj akcentis pri la neceso konservi la biokulturan riĉecon en la mondo, je kies bazo estas la defendo, pluvivigo kaj respekto de ĉiu etna lingvo, por kio UEA laboras. La ĉefprelegistoj subtene dankis lin por lia interveno.

La plej signifa elpaŝo de la estrarano de UEA pri eksteraj rilatoj dum tiu EMRIP-sesio estis lia alparolo en la ĉefkunsido. Citante la punktojn 1 kaj 2 el la Artikolo 13 de la Deklaracio de Unuiĝintaj Nacioj pri la rajtoj de indiĝenaj popoloj, li prezentis kazon de rompo de lingvaj rajtoj koncerne loĝanton de Svedio, kies gepatra lingvo estas la samea. Temis pri malfacilaĵoj de tiu persono por povi praktiki siajn lingvajn rajtojn, kiujn la leĝoj de la lando ja garantias al li por kontaktado kun publikaj oficejoj.

En rilato kun tiu kazo, Keller sin esprimis pri la pli kaj pli evidentiĝanta neceso atentigi ankaŭ pri la devoj respekti la rajtojn entenatajn en la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj.


Keller rememorigis pri la malkontentiga situacio dum UN-kunsidoj, kie la neglekto, minimumigo de la lingva aspekto koncerne dokumentojn kaj parolajn lingvouzojn pluekzistas forme de privilegiigo de nur unu el la oficialaj lingvoj, la angla.

Poste, li informis la kunsidon pri la pionira paŝo de la registaro de Indonezio, kiu intencas enkonduki la instruadon de Esperanto en la studprogramon de diplomatoj. Dum la alparolo kaj okaze de personaj renkontoj kun du el la reprezentantoj de tiu ŝtato, Keller vigle gratulis ilin nome de UEA kaj substrekis, ke la uzo de neŭtrala kaj facile lernebla lingvo kiel Esperanto en la internacia komunikado signifas elmontradon de respekto al ĉiu popolo, lingvo kaj kulturo. Li transdonis al la renkontitaj diplomatoj informajn dokumentojn, ekzemplerojn de la revuo Esperanto en Indonezio, kopion de la mesaĝo de s-ino Rita Izsák, UN-ĉefo pri minoritataj aferoj, sendita okaze de la 125-jariĝo de Esperanto kaj la Esperantan version de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj.

Fine de sia alparolo Stefano Keller diskonigis detalojn pri la baldaŭ okazonta UK en Rejkjaviko, al kiu li kore invitis la ĉeestantojn.

Post la interveno venis gratulantoj al li, interalie junula delegacio el Germanio, kies membro diris al Keller, ke ĝis nun li opiniis pri Esperanto ke ĝi estas sensencaĵo, sed la alparolo de la ĉefreprezentanto de UEA konvinkis lin pri Esperanto. Li ricevis de Keller la plej lastan numeron de Esperanto aktuell.

Dum la kunsidaj tagoj okazis ankaŭ interparolo kun indiĝenoj cele al informado pri Esperanto kaj starigo de venonta kunlaboro, por kio necesas projekto kun tre klara enhavo kaj celoj, kaj kiu respondas al la atendoj de indiĝenoj, havante utilecon por ili, kiel ponto-lingvo kaj interligilo inter tradicio kaj moderneco.

Alparolteksto diverslingve, sonregistraĵo kaj video estos publikigitaj rete

-- 



Programo MIA AMIKO

Lernu Esperanton kun amikoj

ESPERANTO@BRAZILO 

Movimento Virtual de Esperanto no Brasil

http://esperanto.brazilo.org

Twitter: @MiaAmiko

GRAMATIKERO>>> JAM


Jam 
(ADVÉRBIO)

Advérbio que significa "já", a partir de agora. Exprime ideia geral de mudança de estado ou algo que ocorreu mais cedo que o esperado.

1) Mi jam havas mian ĉapelon; nun serĉu la vian. (Já tenho o meu chapéu; agora procure o seu.)

2) Kiam via domo estis konstruata, mia domo estis jam longe konstruita. (Quando sua casa estava em construção, minha casa já estava construída há muito tempo.)

3) Komencis jam vesperiĝi. (Já começou anoitecer.)

4) Ĉu vi jam lernis la fundamentojn de Esperanto? (Você já aprendeu os fundamentos do Esperanto? )

5) Mia patro jam ne vivas. ( Meu pai já não vive.)

6La mondo dormas obstine, sed  jam leviĝos baldaŭ la suno. (O mundo dorme obstinadamente, mas já se levantará em breve o sol.)

7) La infano jam ne ploras. (A criança já não chora.)

--
Postado por Blogger no GRAMATIKERO em 7/15/2013 08:15:00 AM



Programo MIA AMIKO

Lernu Esperanton kun amikoj

ESPERANTO@BRAZILO 

Movimento Virtual de Esperanto no Brasil

http://esperanto.brazilo.org

Twitter: @MiaAmiko